انتخابات ریاست جمهوری

انتخابات ریاست جمهوری ایران، انتخاباتی است که برای تعیین رئیس‌جمهور به عنوان شخص دوم مملکت با آرای مستقیم مردم صورت می‌پذیرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در قانون اساسی سال ۱۳۵۸ پیش بینی شده‌است. با حذف پست نخست‌وزیری در اصلاحیهٔ قانون اساسی در سال ۱۳۶۸، جایگاه و اختیارات و وظایف ریاست جمهوری در ایران دچار تحول اساسی شد.

تاکنون یازده دوره از این انتخابات برگزار شده‌است؛ انتخابات دورهٔ اول در ۵ بهمن ۱۳۵۸ و انتخابات دورهٔ یازدهم در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ انجام شد. در تمام دوره هایی که بطور عادی پایان یافته یک فرد برای دو دور توانسته رای مردم را جلب کند. در دوره اول ریاست جمهوری٬ مجلس رای اعتماد خود را از رییس جمهور منتخب پس گرفت و این دوره پیش از موعد پایان یافت. رییس جمهور رجایی در اثر بمب‌گذاری به شهادت رسید و این دوره نیز پیش از مورد مقرر پایان پذیرفت.

در این یازده دوره میزان مشارکت مردمی در انتخابات ریاست جمهوری به ترتیب دوره اول ۶۷.۴ دوره دوم ۶۴.۲ دوره سوم ۷۴.۳ دوره چهارم ۵۴.۸ دوره پنجم ۵۴.۶ دوره ششم ۵۰.۷ دوره هفتم ۷۹.۹ دوره هشتم ۶۶.۸ دوره نهم ۵۹.۸ دوره دهم ۸۴.۶ و در دوره دوره یازدهم ۷۶.۲ بوده است.